Soms zoek je een huis. Soms vind je een plek die voelt alsof je er altijd al hoorde.
Toen we besloten naar Kreta te emigreren, begonnen we aan een zoektocht.
We zochten geen luxe villa of een huis met uitzicht op zee. We zochten rust. Een plek waar we buiten konden leven, waar de natuur dichtbij was en waar we opnieuw konden beginnen.
Tijdens onze zoektocht bekeken we verschillende huizen verspreid over Kreta. Sommige waren mooier, groter of praktischer. Maar geen enkele plek gaf ons het gevoel waar we eigenlijk naar op zoek waren.
Tot we deze berg op reden.
De weg was smal en kronkelig. We herinneren ons nog goed dat we onderweg dachten: 'Zou dit het echt zijn?'
Maar zodra we uitstapten, viel alles even stil. Niet omdat er geen geluid was. Integendeel. We hoorden vogels, de wind die door de olijfbomen waaide en in de verte een kudde schapen.
Het was vooral het gevoel dat ons overviel. We keken elkaar aan en wisten allebei hetzelfde. Dit is de plek.
Een huis koop je. Een thuis moet groeien.
Het huis dat hier stond was allesbehalve perfect.
Er moest worden verbouwd, opgeruimd en opgeknapt. Ook het land had jarenlang weinig aandacht gehad. Er stonden honderden olijfbomen die gesnoeid moesten worden en overal lag werk te wachten.
Toch zagen we daar niet tegenop. Sterker nog, juist dat sprak ons aan. We zagen geen lijst met werkzaamheden. We zagen mogelijkheden.
Langzaam begonnen we deze plek steeds beter te leren kennen.
Leven met de seizoenen
In Nederland werd ons leven vaak bepaald door de klok. Hier bepaalt de natuur het tempo.
In de winter brengen regenbuien nieuw leven. In het voorjaar kleuren de heuvels groen en staan de wilde bloemen in bloei. De zomer vraagt om geduld, water geven en lange warme dagen. En zodra de herfst aanbreekt, draait alles om de olijvenoogst.
Dat ritme merk je niet alleen in de natuur. Je gaat er zelf ook in mee. Misschien is dat wel één van de mooiste dingen aan wonen op Kreta.
Meer dan een olijfgaard
Toen we deze berg kochten, hadden we nog geen plannen om een olijfoliemerk te beginnen. We wilden vooral een plek creëren waar we met aandacht konden leven.
Pas toen we de olijfbomen beter leerden kennen, ontstond langzaam het idee om ook de olijfolie van deze berg met anderen te delen.
Niet zoveel mogelijk. Maar precies zoals wij vinden dat goede olijfolie hoort te zijn. Zo ontstond uiteindelijk OASI.
Waarom deze plek zo bijzonder is
Wat deze berg voor ons bijzonder maakt, is moeilijk in één foto of één zin te vangen.
Het is de rust wanneer de zon opkomt. De geur van wilde kruiden na een regenbui. Het geluid van de wind door de olijfbomen. En het besef dat sommige bomen hier al honderden jaren staan.
Iedere dag herinnert deze plek ons eraan waarom we ooit besloten Nederland achter ons te laten.
Misschien koos de berg ons wel.
De titel van deze blog klinkt misschien wat romantisch. Maar zo voelt het nog steeds.
Alsof we niet alleen een berg hebben gevonden, maar een plek waar alles op zijn plek viel.
Niet omdat het hier altijd makkelijk is. Dat is het zeker niet. Maar omdat we hier precies het leven hebben gevonden waar we al die tijd naar op zoek waren.
En iedere keer wanneer we tussen de olijfbomen lopen, voelen we opnieuw dat we destijds de juiste keuze hebben gemaakt.
Geschreven vanaf de berg, Oost-Kreta
